Şanlıurfa ‘gıda üssü’ olamıyor !

Güneydoğu Anadolu’nun tarım merkezi olarak gösterilen Şanlıurfa, sahip olduğu geniş ve verimli arazilere rağmen beklenen atılımı gerçekleştiremiyor. Türkiye’de tarım arazisi oranı en yüksek illerden biri olan kentte üretim miktarı yüksek olsa da katma değer ve sanayi entegrasyonu aynı seviyeye ulaşmış değil. Kentte pamuk, buğday, mısır ve fıstık başta olmak üzere birçok ürün yetiştiriliyor. Ancak üretimin büyük bölümü işlenmeden ham madde olarak piyasaya sunuluyor. Bu durum, çiftçinin gelirini sınırlarken şehrin ekonomik gücünü de aşağı çekiyor.

Su sorunu büyüyor

Uzmanlara göre bölgenin en kritik sorunlarından biri su yönetimi. Özellikle Güneydoğu Anadolu Projesi kapsamında sulama imkânları artmış olsa da:

Bilinçsiz sulama

Yüksek elektrik maliyetleri ve kuraklık riski tarımsal sürdürülebilirliği tehdit ediyor.

Artan maliyetler üreticiyi zorluyor

Çiftçiler, son yıllarda artan mazot, gübre ve elektrik fiyatları nedeniyle ciddi ekonomik baskı altında. Sulama maliyetlerinin yüksek olması, bazı üreticilerin ekim alanlarını daraltmasına neden oluyor.

Verimli araziler yapılaşıyor

Kentte hızla artan yapılaşma da tarım alanlarını tehdit ediyor. İmara açılan verimli araziler, uzun vadede üretim kapasitesinin düşmesine yol açabilecek önemli bir risk olarak görülüyor.

Plansız üretim, zayıf organizasyon

Tarımda planlama eksikliği, Şanlıurfa’nın en büyük sorunlarından biri olarak öne çıkıyor. Ürün deseni çoğu zaman piyasa analizine göre değil, alışkanlıklara göre belirleniyor. Ayrıca çiftçi örgütlenmesinin yetersiz olması, pazarlama ve ihracat süreçlerini de olumsuz etkiliyor.

Sanayi eksikliği en büyük engel

Uzmanlar, bir şehrin gıda üssü olabilmesi için sadece üretimin yeterli olmadığını vurguluyor. Tarıma dayalı sanayinin gelişmemesi nedeniyle Şanlıurfa’da:

İşleme tesisleri sınırlı

Paketleme ve markalaşma yetersiz

İhracat kapasitesi düşük

Bu durum, kentin “üreten ama kazanamayan şehir” olarak anılmasına yol açıyor.