‘Taziye, gösteriş değil; acının paylaşılmasıdır’

Savaş, geçmişte taziyelerin evlerde kabul edildiğini, ancak şehir nüfusunun artmasıyla birlikte bu ihtiyacın taziye evleriyle karşılandığını ifade etti. İlk olarak dönemin valiliği tarafından Balıklıgöl çevresinde dört taziye evi yapıldığını hatırlatan Savaş, bugün kent genelinde vakıf, dernek, aile ve belediyeler tarafından işletilen yaklaşık 300 taziye evi bulunduğunu kaydetti.

Ancak zamanla taziye evlerinin sosyal bir gösteri alanına dönüştüğünü savunan Savaş, büyük salonlar, yemek ikramları, kahveci masrafları ve çeşitli ek giderlerin cenaze sahipleri üzerinde ciddi bir ekonomik yük oluşturduğunu dile getirdi.

Savaş, “Taziye maliyetleri artık düğün masraflarıyla yarışıyor. İnsanlar borç alıyor, kredi çekiyor, altın bozduruyor. Oysa taziye, gösteriş değil acının paylaşılmasıdır” ifadelerini kullandı.

Özellikle taziye evlerinde alınan yüksek kira bedelleri, çay, kahve ve su ücretleri ile zorunlu kahveci çalıştırılması uygulamasını eleştiren Savaş, bazı kişilerin cenazeleri kazanç kapısına çevirdiğini öne sürdü.

Ayrıca Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi tarafından mezar yerlerinin yaklaşık 20 bin liraya satılmasını da eleştiren Savaş, bu fiyatların makul seviyeye çekilmesi gerektiğini söyledi.

Çözüm önerilerini de sıralayan Savaş, kentteki tüm taziye evlerinin belediye bünyesinde “Çok Amaçlı Salon” adı altında toplanmasını önerdi. Bu salonların sadece taziye için değil; nişan, sünnet, toplantı ve seminer gibi etkinlikler için de kullanılabileceğini belirten Savaş, günlük kiralama ücretinin bin lirayı geçmemesi gerektiğini savundu.

Savaş, taziye sahiplerine herhangi bir kahveci ya da hizmet dayatılmaması gerektiğini belirterek, “Cenaze sahibinin acısına saygı duyulmalı, cenaze sahibi yolunacak kaz gibi görülmemelidir” dedi.